Wywarły one taki wpływ na Tanluana, że porzucił tekst taoistyczny i całkowicie skoncentrował się na osiągnięciu Zachodniego Raju. Jego nawrócenie nastąpiło około 530 r. Przez resztę życia propagował nauki Czystej Krainy.
Gdy umierał zebrało się wokół niego ponad 300 jego uczniów, którzy śpiewali Emituofo (Amitabha).
Uwagi Jego miejsce w historii buddyzmu jest oparte głównie na jego wysiłkach w szerzeniu doktryny Czystej Krainy i przekonywaniu ludzi z całego społeczeństwa Chin do praktykowania. Tym różnił się od innego prekursora Czystej Krainy - Huiyuana, który ograniczył się tylko do złożenia w 402 r. ślubowań odrodzenia się w Zachodnim Raju.
Prawdopodobnie nianfo (praktyka recytowania imienia buddy Amitabhy oraz medytowania nad nim) pochodzi od niego. W jednej ze swoich prac napisał o medytowaniu nad różnymi atrybutami buddy: imieniem, cechami, nadzwyczajnymi zdolnościami, zasługami, mądrością itd. Szerzył inwokacyjną formę nianfo w stowarzyszeniach, które organizował na północy. Uważa się, że właśnie on wymyślił słynną formułę 南無阿彌陀佛 (Namo Emituofo). Wprowadził także rozróżnienie na "trudną praktykę" (nanxing) i "łatwą praktykę" (zaxing).