Cecilia Böhl de Faber (ur. 24 grudnia 1796 w Morges, zm. 7 kwietnia 1877 w Sewilli) – hiszpańska autorka i powieściopisarka, która posługiwała się pseudonimem literackim Fernán Caballero, najbardziej znana z powieści Mewa (La gaviota, 1849).
Życiorys Cecilia Böhl de Faber przyszła na świat 24 grudnia 1796 r. w Morges, w Szwajcarii. Jej ojciec, Juan Nicolas Böhl de Faber, był niemieckim konsulem, który osiadł w Hiszpanii. Był on autorem Antologii hiszpańskiej poezji ludowej, która ukazała się w kilku tomach w latach 1821–1825. Matka – Francisca de Larrea, pochodziła z Andaluzji i tworzyła scenki obyczajowe. W 1805 roku, Cecylia wraz z rodzicami i trojgiem rodzeństwa – bratem Juanem Jacobo oraz siostrami Aurorą i Ángelą, przeprowadzili się do Niemiec. Jednak wkrótce Francisca, tęskniąc za ojczyzną, powróciła do Hiszpanii z dwiema młodszymi córkami, pozostawiając najstarszą córkę i syna pod opieką męża. Cecilia początkowo kształciła się pod okiem belgijskich guwernantek, a następnie we francuskim pensjonacie w Hamburgu. Rodzina zjednoczyła się po kilku latach rozłąki, w 1813 r., osiedlając się na stałe w Kadyksie. Po powrocie do Hiszpanii Cecilia miała problemy z ojczystym językiem, zważywszy na to, że jej edukacja przebiegała głównie w językach niemieckim i francuskim.