Jak większość młodych obywateli wraz ze swoimi braćmi Michałem i Karolem zaciągnął się do austriackiego wojska. Od 1914 roku służył w cesarsko-królewskiej Obronie Krajowej. Od 1915 przebywał na froncie włoskim gdzie został ranny. Po powrocie do zdrowia wrócił do służby i walczył do końca wojny. Jego oddziałem macierzystym był 32 Pułk Piechoty Obrony Krajowej, który w 1917 został przemianowany na Pułk Strzelców Nr 32. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916. Jego młodszy brat Michał, jako żołnierz dostał się do niewoli rosyjskiej i został zesłany na Syberię, gdzie zmarł w wieku 24 lat. Z trzech braci Soczków wojnę przeżyli Stanisław i Karol.
Po odzyskaniu przez Rzeczpospolitą niepodległości w 1918 r. Stanisław Soczek kontynuował swoją karierę zawodową w Wojsku Polskim, natomiast Karol został szewcem w rodzinnym mieście, gdzie ożenił się z Walerią Kołeczek (1898–1977) i założył rodzinę. Porucznik Soczek walczył na wojnie z bolszewikami w szeregach 2 pułku strzelców podhalańskich. W wojnie tej brał udział również jego młodszy brat – Jan. Jako uczeń VIII klasy gimnazjum w Jaśle wraz z prof. Romanem Saphierem i kolegami: Sewerynem Marcinkowskim (kl. VIII), Tadeuszem Hrabalem (kl. V), Janem Skubą (kl. V), Janem Samockim (kl. VI), Józefem Urbankiem (kl. VII) oraz Antonim Amanem (kl. VIII). S.