W 1923 rozpoczęto budowę obecnego kościoła (konsekrowano go w 1927 - arcybiskup August Hlond w podziękowaniu za powołanie pochodzącego z okolicy biskupa Jana Aleksandra Lipskiego). Wewnątrz znajdują się m.in.: obraz Matki Boskiej z XVIII wieku (w ołtarzu głównym) i późnogotycka rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem z początku XVI wieku.
Architektura Świątynię wybudowano na rzucie prostokąta z pięcioboczną absydą od południa i wieżą na planie kwadratu od północy. Wieża zwieńczona jest ośmiobocznym bębnem ze smukłym hełmem z krzyżem. W bocznych ścianach nawy istnieją pełnołukowe otwory okienne z witrażami. W ścianach absydy są podobne, lecz mniejsze.
Wyposażenie Neobarokowe wyposażenie jest jednolite stylowo. Ołtarz stojący w absydzie to obiekt z licznymi kolumnami i z pozłacanymi ornamentami. Ponad nimi stoją rzeźby i płaskorzeźby, przedstawiające anioły. W centrum ołtarza zawieszono łaskami słynący Obraz Matki Bożej. Tabernakulum z krucyfiksem ozdobione jest pozłacanymi kolumienkami. W kościele znajdują się rzeźba św. Józefa z Dzieciątkiem oraz zlokalizowana przy wejściu figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem (XVII wiek). W narożnikach przed absydą umieszczono dwa ołtarze boczne, stylowo nawiązujące do głównego. Mają one obrazy wizerunki św. Teresy od Dzieciątka Jezus oraz Najświętszego Serca Pana Jezusa.