W 1941 r., gdy Kiszyniów opuszczały wojska radzieckie, budynek został wysadzony w powietrze. Po wejściu do miasta wojsk rumuńskich został odrestaurowany (prace zakończone w 1944 r.), jednak podczas bombardowania Kiszyniowa w toku operacji jasko-kiszyniowskiej (w sierpniu 1944) ponownie został obrócony w ruinę. Odbudową w latach 1946–1948 kierował Robert Kurtz, opierając się na zachowanych fotografiach budynku. Od 1951 r. w obiekcie ponownie mają swoją siedzibę władze Kiszyniowa – mer (primar) i rada miejska.
Od 1951 r. kiszyniowski ratusz nie był remontowany i stopniowo jego stan techniczny pogarszał się. Rezygnację z renowacji uzasadniano brakiem funduszy. Dopiero na początku 2018 r. p.o. mera Kiszyniowa Silvia Radu ogłosiła, że planowane jest odnowienie elewacji budynku.
Architektura 200px|left|thumb|Ratusz od strony bulwaru Stefana Wielkiego, dalej widoczna Sala Organowa Budynek został wzniesiony w stylu eklektycznym z wyraźnymi wpływami toskańskiego gotyku i renesansu, widocznymi w dekoracji zewnętrznej. Zajmuje parcelę między bulwarem Stefana Wielkiego a ul. Vlaicu Pîrcălaba.