W 1486 r. odbudował związany z Genshinem i zniszczony klasztor Saikyō w prowincji Ōmi.
Shinzei zaproponował jednoczącą praktykę inwokacyjnego nembutsu połączoną z przestrzeganiem wskazań mahajany. Wielu z praktykujących nembutsu jego zwolenników było tak żarliwych, że topili się, aby odrodzić się w Czystej Krainie. Shinzei miał silne wsparcie od wielu szlacheckich i militarnych rodów. Sam cesarz Go-Tsuchimikado otrzymał od niego wskazania mahajany, a cesarz Go-Kashiwabara - dziesięć recytacji nembutsu.
Wybudował kilka świątyń, m.in.: Saikō-ji w prowincji Echizen, Sarai-ji w prowincji Ise oraz Sairen-ji w prowincji Iga. Wybudował ponad sto ośrodków praktyki nembutsu w wielu dystryktach. Włożył również wiele wysiłku w nawracanie zwyczajnych ludzi.
Od cesarza Go-Kashiwabary otrzymał pośmiertny tytuł Enkai-kokushi.
Klasztor Saikyō (西教寺) stał się kwaterą główną jego szkoły nazwanej shinzei (lub shinsei).
Przypisy
Bibliografia Red. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Kōsei Publishing Co. Tokio. 1994. Str. 379.
Kategoria:Japońscy duchowni buddyjscy Kategoria:Urodzeni w 1443 Kategoria:Zmarli w 1495