W 1939 zmobilizowany. W kampanii wrześniowej wzięty do niewoli radzieckiej. Według stanu na grudzień 1939 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru z 2.04.1940. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, zapis w dzienniku ekshumacji pod datą 15.05.1943. Figuruje na liście AM-223-2107 i liście Komisji Technicznej PCK pod numerem: GARF-75-02107. Przy szczątkach w mundurze oficerskim z dystynkcjami porucznika znaleziono świadectwo szczepień obozowych nr 3347 i legitymację członkowska Klubu Wioślarskiego „Wisła”. Nazwisko Krajewskiego znajduje się na liście ofiar (pod nr 2107) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 133 i w Nowym Kurierze Warszawskim nr 138 z 1943. W Archiwum Robla nazwisko Krajowskiego występuje na liście „Dane osobowe i adresy oficerów 7 plutonu” ze znakiem „Kierownictwo Zaopatrzenia Broni Pancernych, Warszawa, Mokotów, ul. Racławicka 1 m 4” i spisie nazwisk „20 wagonu” (pakiet nr 0456-01, 03) znalezionych przy niezidentyfikowanym wojskowym.