Jerzy Maksymilian JampolskiW publikacjach urzędowych zaboru austriackiego przedstawiany w języku niemieckim jako Georg Jampolski. (ur. 21 kwietnia 1879, zm. w lutym 1942 w ZSRR) – polski doktor praw, urzędnik, podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 21 kwietnia 1879. Był synem właścicieli majątku Wasłowce koło Czerniowiec. Ukończył studia uzyskując stopień doktora praw. W 1905 był praktykantem konceptowym C. K. Namiestnictwa: w c. k. starostwie powiatu żydaczowskiego (1905, 1907), w c. k. starostwie powiatu drohobyckiego (1909, 1910). W 1911 był komisarzem w starostwie powiatu lwowskiego.
Po wybuchu I wojny światowej został powołany do c. i k. armii jako oficer rezerwy i 1 sierpnia 1914 wyruszył na front i brał udział w kampanii przeciw Imperium Rosyjskiemu. W czerwcu 1915, jako urzędnik administracji politycznej, został przeniesiony do zarząd wojskowego w Królestwie Kongresowym. Został skierowany do Miechowa, miejsca urzędowania gubernatora wojskowego lubelskiego gen. bryg. Ericha Dillera (byłego dowódcy 3 pułku ułanów w Krakowie). Przez pewien czas prowadził referat polityczny w komisariacie cywilnym gubernatorstwa.