Okresowość Gęstość śniegu morskiego może być silnie zależna od pory roku i dnia oraz zjawisk atmosferycznych: w badaniach na północno-wschodnim Atlantyku na głębokości 270 metrów w cyklu rocznym największe koncentracje występowały wiosną, a w cyklu dobowym późnym rankiem. W badaniach w zatoce Monterey w Kalifornii na głębokościach 100–500 metrów w 1991 w okresie wiosenno-letniego zjawiska upwellingu obserwowano 15–40 cząsteczek w litrze wody morskiej; zimą, gdy upwelling nie występował, a także w okresie El Niño w 1992 było to poniżej 5 cząsteczek na litr.
Źródło pokarmu Płatki śniegu morskiego zasiedlane są w trakcie opadania przez mikroorganizmy żywiące się zawartymi w nich substancjami organicznymi. W badaniu cząsteczek odfiltrowywanych z Atlantyku na głębokościach od 1000 do 3900 metrów licznie reprezentowane były bakterie, ale łączna biomasa tylko dwóch grup eukariontów: grzybów (Fungi) i protistów Labyrinthulomycetes już przeważała nad biomasą wszystkich prokariontów.