Birgitta Trotzig (ur. 11 września 1929 w Göteborgu, zm. 14 maja 2011 w Lund) – szwedzka powieściopisarka, eseistka i poetka, członkini Akademii Szwedzkiej w latach 1993-2011.
Życiorys Wychowała się jako jedyne dziecko Oskara Kjelléna i Astri z domu Rodhe. Wraz z rodziną przeniosła się do Kristianstad w południowo-wschodniej części kraju. W 1948 roku ukończyła szkołę średnią i w 1949 wróciła do miasta urodzenia studiować literaturę i sztukę na Uniwersytecie w Göteborgu. W tym samym roku poślubiła artystę Ulfa Trotziga. Studia rzuciła by napisać swoją pierwszą powieść; w 1955 przyjęła katolicyzm.
W latach 1955–1969 mieszkała w Paryżu, następnie z mężem i trójką dzieci przeniosła się do Lund. Debiutowała w 1951 roku książką Ur de älskandes liv (Od życia tamtego kto kocha) o kilku młodych samotnych artystkach. W 1957 ukazała się jedna z jej największych powieści, De utsatta (Odsłonięty), której akcja toczy się w XVII-wiecznej Skanii, a jej bohaterem jest prymitywny wiejski ksiądz. W swoich powieściach moralistycznych tworzonych w duchu katolicyzmu Trotzig przedstawiała ludzkie dylematy, traktowała o ludzkim cierpieniu, zdradzie, poczuciu winy, ubóstwie, samotnych matkach i poniżeniu.