W 1819 roku parcele nr 4 i 6 (wówczas 5 i 4) zostały zakupione przez mistrza murarskiego Dobego oraz mistrza ciesielskiego Langera a zgodnie z umową podpisaną w 1821 roku zakupione działki mógł być zabudowane tylko od strony ulicy, do głębokości ok. 26 metrów (siedmiu prętów miejskich) lub być użytkowane jako ogród czy dziedziniec. W okresie pomiędzy 1821 a 1827 rokiem na działkach nr 4 i 6 wzniesiono pierwsze zabudowania; w 1837 roku były to budynek użytkowany przez Dyrekcję Prowincjonalnego Urzędu Podatkowego (nr 6) oraz willa dla dyrektora.
Ówczesny budynek wzniesiony na posesji nr 4 był klasycystyczną dwukondygnacyjną willą, z jedenastoosiową elewacją, zakończoną niskim dachem z tarasem w części centralnej. Elewacja tylnej części budynku posiadała wydatny ryzalit z jednokondygnacyjnym kolumnowym portykiem. Okna tylne posiadały zamykane na zewnątrz okiennice. Stylistyka elewacji budynku i jego bryła utrzymana była w stylu Langhansa. Dom nr 4 był wzniesiony na planie wydłużonego czworoboku, miał cztery kondygnacje i pokryty był dwuspadowym dachem. Jego piętnastoosiowa elewacja była zupełnie płaska, bez wyraźnej artykulacji z wyjątkiem osi środkowej w której okna były szersze, kwadratowe.