20 marca 1774 r. został mianowany kasztelanem czechowskim; następnie w latach 1775–1776 był marszałkiem Trybunału Głównego Koronnego, gdzie zdobył sobie opinię uczciwego sędziego. W latach 1780–1782 zasiadał w składzie Rady Nieustającej, następnie uczestniczył w pracach Sejmu Czteroletniego. W czerwcu 1791 r. wszedł do Komisji Policji Obojga Narodów. Był komisarzem z Senatu w tej komisji w 1792 rokuCiąg dalszy Kalendarzyka narodowego i obcego na rok ... 1792 czyli II część, z konstytycyami od roku 1788 dnia 6 października do roku 1791 dnia 23 grudnia przez daty oznaczonemi, , s. 537.. Po rozwiązaniu konfederacji targowickiej należał do organizacji konspiracyjnych, desygnowano go na następcę Tadeusza Kościuszki w przypadku jego śmierci oraz powierzono przewodnictwo Komisji Porządkowej woj. krakowskiego, która 13 maja 1794 r. odebrała z Wawelu kosztowności kościelne na potrzeby powstania.
Zmarł 29 kwietnia 1802 roku w Warszawie.
Życie prywatne Od 27 czerwca 1756 r. żonaty z Ewą Tarłówną (1736–1808), córką starosty goszczyńskiego, która w 1771 r. odziedziczyła pałac Tarłów w Warszawie.