W 1967 roku prowadził kurs historii muzyki podczas światowej wystawy Expo ’67 w Montrealu, a także w Fundacji Galusta Gulbenkiana. W latach 1970–1974 był dyrektorem Teatro Nacional de São Carlos w Lizbonie. W latach 1974–1975 był dyrektorem generalnym ds. Kultury i sekretarzem stanu ds. Kultury i Kształcenia Ustawicznego. W 1985 powrócił do Teatro Nacional de São Carlos jako dyrektor zarządzający i artystyczny.
Otrzymał tytuł doctora honoris causa z filozofii na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie. Odznaczony Orderem Świętego Jakuba od Miecza w stopniu Komandora (1970). W 1987 został odznaczony Medalem Zasługi Ministerstwa Kultury.
Twórczość Skomponował Kwartet smyczkowy, Sonatinę na wiolonczelę i fortepian, pieśni oraz opracowania pieśni ludowych. Pisał i tłumaczył prace z zakresu muzykologii i historii muzyki. Opublikował 6 pozycji książkowych oraz liczne artykuły i krytyki.
Wybrane publikacje (na podstawie materiału źródłowego)
História da música portuguesa, 1959 Alguns aspectos da música portuguesa contemporânea, 1960 Apontamentos duma viagem musical pela Alemanha, 1963 Sinfonia, 1963 Novos conceitos musicais e suasrelacionacőes coma cíência, 1964 Chopin.