Badania molekularne wykazały, że brusonecja chińska, zwana też morwą papierową – podstawowy surowiec do produkcji tapa, uprawiana na wyspach Oceanii, pochodzi z rozmnażanych wegetatywnie roślin rozprzestrzenionych z południowego Tajwanu w czasie migracji ludów austronezyjskich. Był to pierwszy istotny dowód z zakresu etnobotaniki dla pochodzenia tych ludów.
Produkcja Mężczyźni sadzą drzewa brusonecji chińskiej na plantacjach lub obok domu i opiekują się nimi. Gdy można z niego zacząć produkować tapa, kobiety zdejmują łyko (wewnętrzną korę drzewa) i moczą ją w wodzie przez noc, po czym umieszczają płasko na długim, drewnianym pniu i biją drewnianym czworokątnym młotkiem. Ma on trzy boki płaskie, ale czwarty jest nierówny, co pomaga w spilśnianiu łyka. Po zakończeniu ubijania kawałki tapy są zawieszane do wyschnięcia. Wysuszone łączy się klejem wykonanym z tapioki lub manioku. Aby je wzmocnić, łączy się zarówno wzdłuż, jak i wszerz. Jeden kawałek materiału może mieć około 30 cm szerokości. Tradycyjne łączy się 52 wzdłuż i 13 kawałków wszerz, aby otrzymać dużą tkaninę. Ilość elementów ma znaczenie, bo jest związana z 52 tygodniami w roku i 13 miesiącami księżycowymi. Po scaleniu kawałków, na wierzchu umieszcza się szablony, dzięki którym nanosi się wzory na tkaninę.