W latach 1970–1973 był dyrektorem artystycznym Polskich Nagrań, w latach 1973–1985 był sekretarzem generalnym Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich, a w latach 1985–2001 prezesem oddziału warszawskiego ZKP. Był zaangażowany w działalność Stowarzyszenia Autorów ZAiKS, pełnił wiele funkcji w macierzystej sekcji A, był także członkiem Zarządu (w latach 1978–1984 i 1997–2005) oraz przewodniczącym Komisji Repartycyjnej (1989–1993). W 1986 zainicjował festiwal Warszawskie Spotkania Muzyczne, był też jego dyrektorem artystycznym. Członek PZPRKto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 1202.

Był mężem aktorki Hanny Kazimiery z domu Górzyńskiej (1927–2013). Ojciec Krzysztofa (ur. 1954), dyrygenta i pianisty.

Pochowany obok żony na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera F IV-TUJE-4).

Twórczość Muzyka Słowińskiego charakteryzuje się bogatą kolorystyką, wyraźną ekspresją (nawiązującą do języka figur retorycznych, m.in. kwartet Doloroso) oraz przejrzystą formą. Odrębną grupę stanowią utwory stylizowane, w których widać wpływy baroku i wczesnego klasycyzmu. Współpracując z Kwartetem Wilanowskim, pisał utwory na różne składy instrumentów smyczkowych z fletem.