Ostatnie blaknięcie było najpoważniejsze i najdłużej trwające. Najsilniej wystąpiło na 1000-kilometrowym odcinku północnym, odznaczając się silnym gradientem na osi północ-południe. Ze 171 monitorowanych raf tworzących Wielką Rafę 85% zostało dotkniętych blaknięciem. Ponad 60% koralowców wyblakło zupełnie. Niespełna 10% rafy nie było ani trochę objęte zjawiskiem. Biorąc pod uwagę łączny zasięg zjawiska, niemal cała Wielka Rafa Koralowa została nim dotknięta. Doznany stres temperaturowy sięgał 15 DWH. Południowa część Wielkiej Rafy została słabiej dotknięta blaknięciem najprawdopodobniej dzięki przejściu burzy tropikalnej po cyklonie Winston w 2016. Ochłodził on tamtejsze wody o kilka stopni Celsjusza. Naukowcy uważają, że Wielka Rafa Koralowa najpewniej już nigdy nie wróci do stanu sprzed tego blaknięcia.
+Powtarzalność blaknięcia 171 raf Wielkiej Rafy Koralowej monitorowanych w latach 1998–2016 Wielkie blaknięcie z roku % wyblakływ danym roku % nigdyniedotkniętyblaknięciem % wyblakły1-krotnie % wyblakływ 1998 i 2002 % wyblakływ 1998 lub 2002i ponownie w 2016 % wyblakły3-krotnie 1998 43% 9% 5,8% 35% 34% 29% 2002 56% 4,7% 2016 85% 18,7% –