Cope (1875) zaliczał do Creodonta rodzaje Ambloctonus, Oxyaena, Palaeonictis (obecnie zaliczane do Oxyaenidae), Stypolophus, Pterodon (Hyaenodontidae) i Didymictis (przedstawiciela spokrewnionej z Carnivora rodziny Viverravidae); za możliwych przedstawicieli tej grupy uznał też rodzaje Synoplotherium (obecnie zaliczany do rodziny Mesonychidae) i Diacodon (zaliczany do Erinaceomorpha lub do Leptictidae). Ponadto według Cope’a do kreodontów należały też eoceńskie mięsożerne ssaki z Wyoming, które według Othniela Marsha były przedstawicielami Carnivora spokrewnionymi z łaszowatymi; Cope nie sprecyzował, do jakich ssaków odnosiła się ta uwaga, jednak według Williama Matthew (1909) chodzi tu o rodzaje Viverravus (Viverravidae), Limnocyon (Hyaenodontidae) i Harpalodon (młodszy synonim rodzaju Miacis z rodziny Miacidae).
W 1880 roku Cope zaliczał do Creodonta już pięć rodzin: Oxyaenidae, Amblyctonidae (obecnie uznawana za młodszy synonim Oxyaenidae), Miacidae, Arctocyonidae i Mesonychidae. W roku 1883 Cope wydzielił Creodonta z Insectivora, klasyfikując obie te grupy jako podrzędy w obrębie wyróżnianego przez niego rzędu Bunotheria (obecnie nie jest wyróżniany ze względu na jego polifiletyzm).