Pierwsza wojna światowa W czasie I wojny światowej Antonija wzięła udział w bitwie na górze Cer (sierpień 2014), w której poległ jej stryj Martin Javornik. Za odwagę w ratowaniu rannych Antonija otrzymała po raz drugi medal Miloša Obilicia. Brała udział w obronie Belgradu, a następnie w odwrocie armii serbskiej przez Czarnogórę i Albanię aż na Korfu. Na froncie salonickim uczestniczyła w bitwie o Kajmakczalan (12-30 września 1916), gdzie została ciężko ranna. Wtedy też została wyróżniona Orderem Gwiazdy Jerzego Czarnego z mieczami.
Dalsze losy W 1928 Antonija przyjechała do Mariboru, gdzie spotkała się z rodziną, a następnie powróciła do Belgradu, gdzie mieszkała od czasu wojny. W czasie II wojny światowej została aresztowana przez Gestapo i trafiła do obozu koncentracyjnego w Banjicy. Zmarła w zapomnieniu w Belgradzie, w 1974. Pochowana na cmentarzu Mali Mokri Lug na przedmieściach Belgradu. Na jej grobie stanął pomnik z napisem "Sierżant armii serbskiej Natalija Bielajac".
Odznaczenia W czasie działań wojennych Antonija Javornik była dwunastokrotnie ranna.