mały|upright=0.8|Prorok Eliasz (tutaj wstępujący do nieba, podczas gdy Elizeusz się przygląda, XIV-wieczny witraż) jest uważany za duchowego ojca zakonu karmelitów.
Karmelici (pełna nazwa: Zakon Braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, po łac. Ordo fratrum Beatae Virginis Mariae de monte Carmel; skrót: OCarm) – mendykancki katolicki zakon kontemplacyjno-czynny. Z racji swojego mendykanckiego charakteru karmelici nie tworzą tradycyjnego zakonu mniszego i nie są mnichami osiadłymi na stałe w jednym klasztorze, lecz braćmi zakonnymi (ang. friars).
Historyczne zapisy o pochodzeniu zakonu pozostają niepewne; prawdopodobnie został założony pod koniec XII wieku przez grupę pustelników na Górze Karmel w Ziemi Świętej.
Nazwa Zakon Braci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel znany jest powszechnie jako karmelici. Aby odróżnić ich od zreformowanej gałęzi – karmelitów bosych (pełna nazwa: Zakon Braci Bosych Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel;