22 czerwca 1917 r. został przeniesiony do służby w szpitalu polowym w Wezenbergu (Rakvere). Służył w nim do lutego 1918 r., gdy ziemie estońskie znalazły się pod okupacją niemiecką, a dawny rosyjski szpital wojskowy rozformowano. Niemieckie władze objęły prawosławnych kapłanów szczególnym nadzorem, zakazując duchownemu wyjazdu z okupowanej Estonii.
19 grudnia 1918 r., gdy władzę w Rakvere po raz drugi przejęli bolszewicy (Estońska Komuna Ludu Pracującego), ks. Fłorinski został aresztowany jako osoba związana z Imperium Rosyjskim, „przedstawiciel reakcyjnego reżimu”. Nie został postawiony przed sądem, a jedynie przesłuchany; podczas przesłuchania stwierdził, że jego winą jest przynależność do stanu kapłańskiego, do czego się otwarcie przyznaje. 26 grudnia 1918 r. duchowny został rozstrzelany w zbiorowej egzekucji. Na miejscu tym ustawiono kamień pamiątkowy.
Po klęsce bolszewików w wojnie estońsko-bolszewickiej ciało duchownego ekshumowano i powtórnie pochowano na cmentarzu miejskim obok kaplicy, przy której chowano duchownych służących w cerkwi Narodzenia Matki Bożej w Rakvere.