W 1929 roku dokonano przeprojektowania piłek do koszykówki. Ukryto zszycia piłki (co wyeliminowało odbijanie się piłki w niekontrolowanych kierunkach) oraz zwiększono zdolność piłki do odbijania się. Piłki stały się większe, lżejsze i łatwiejsze do kontrolowania. W 1942 roku użyto nowej technologii produkcji piłek, która wyparła zszywane piłki.
W celu poprawy możliwości chwytu piłki nawet jedną ręką, powierzchnia piłki nie jest idealną sferą, lecz zawiera specjalne wgłębienia. Twórcą tego rozwiązania był Marvin Palmquist.
Mniejszy rozmiar piłki dla kobiet został wprowadzony przez FIBA w roku 2004.
Szczegóły konstrukcji piłki Zewnętrzne pokrycie piłki do koszykówki wykonane jest ze skóry, sztucznej skóry lub gumy. Wewnątrz znajduje się wypełnienie oraz specjalny pęcherz - struktura podobna do balonu, utrzymująca powietrze. Pęcherz ten wykonany jest z gumy butylowej, a wypełnienie piłki wykonane jest z nylonu oraz poliestru. Do wykonania oznaczeń i nadruków na piłce używane są: folia oraz płytki cynku i miedzi. W powierzchni piłki znajdują się mikroskopijne dziurki, wykonane z poliuretanu o specjalnie zwiększonych właściwościach absorbujących. Pochłania wilgoć (np. pochodzącą z potu graczy), by zmniejszyć śliskość piłki.
Przypisy
Kategoria:Terminologia w koszykówce Koszykówki