Po śmierci Daokaia Qingyu posłał ucznia po prochy mistrza, które były złożone w stupie przy jeziorze Furong w Szantungu. Qingyu uważał, iż prochy mistrza winny być złożone w Dahong si, którego Daokai był kiedyś opatem. Wzniósł na południowym zboczu góry Dahong pagodę, w której złożono prochy. Inskrypcję na steli napisał Wang Bin piętnastego dnia czwartego miesiąca 1127 r. Była ona zapewne podyktowana (lub zainspirowana) przez Qingyu, dlatego ma ewidentnie charakter reklamiarski. Zastanawiająca jest zgoda mnichów z klasztoru Daokaia w Furong na wydanie jego prochów. Posiadanie relikwii wybitnego mistrza wzmacniało pozycję klasztoru, w tym wypadku w dodatku zapewne dziedzicznego. Prawdopodobnie Qingyu miał silne wsparcie establishmentu politycznegoMorten Schlütter. How Zen Became Zen. The Dispute over Enlightenment and the Formation of Chan Buddhism in Song-Dynasty China. s. 101..
Qingyu był znany z kontaktów z kilkoma znanymi intelektualistami, z których najbardziej znany był Zhang Shou. Byli w bardzo bliskich relacjach. Zhang napisał wstęp do wydania w 1138 r. mów mistrza (Piling ji)Morten Schlütter. How Zen Became Zen. The Dispute over Enlightenment and the Formation of Chan Buddhism in Song-Dynasty China. s.