Swój „Sketchbook” przedstawił dziesięciu różnym wydawcom, jednak komercyjny potencjał jego muzyki rozpoznał dopiero Gustave Schirmer, młody wydawca muzyki z Bostonu, który opublikował go w 1888 roku.

W latach 1893–1895 dawał wykłady, nauczał i koncertował w Bostonie, a następnie w Paryżu, Berlinie, Algierze, Florencji i Wenecji. W 1897 roku, z powodu złego stanu zdrowia spowodowanego nadużywaniem alkoholu, za namową Andrew Carnegie, powrócił do Stanów Zjednoczonych. W tym czasie Nevin skomponował „A Book of Songs”, op. 20 (1893, zawierający dziesięć piosenek z tekstami różnych autorów m.in. „Nokturn”, op. 20, nr 7, z tekstem Thomasa Baileya Aldricha).

Nevin skomponował także „Maggio in Toscana” op. 21 na fortepian (1896, zawierający „Arlecchino”, „Notturno”, „Barchetta”, „Misericordia”, „Il rusignuolo”, „La pastorella”). Opracował muzykę do pantomimy zatytułowanej „Floriane's Dream” (1898) dla zespołu tanecznego, którego członkiem była nieznana wówczas Isadora Duncan. Później przez wiele lat Duncan włączała „Sceny wodne” Nevina do swojego podstawowego tanecznego repertuaru.