W międzyczasie wstąpił do Sturmabteilungen (SA), skąd przeniósł się – w lutym 1931 r. – do SS, gdzie otrzymał numer ewidencyjny 7088 i został przydzielony do I Okręgu SS (I SS-Abschnitt), wchodzącego w skład Obszaru Dowodzenia „Południe” (SS-Fūhrungsbereich "Sūd") – i wkrótce został włączony do sztabu jego dowódcy SS-Oberführera Josefa (Seppa) Dietricha, którego wkrótce został adiutantem. Od 1 października 1932 do 30 stycznia 1933 był oficerem do zadań specjalnych w Grupie SS „Południe” (SS-Gruppe "Sūd"), po czym wszedł w skład komendantury SS-Gruppe „West”. Stanowisko to piastował do 9 listopada 1933 r., po czym został dowódcą XXI Okręgu SS (XXI Abschnitt), a od 15 kwietnia 1935 r. pełnił taką samą funkcję w X SS-Abschnitt.
1 stycznia 1937 r. mianowano go zwierzchnikiem nadokręgu SS „Ren” (SS-Oberabschnitt "Rhein"), a 21 września 1939 r. objął stanowisko Wyższego Dowódcy SS i Policji w Okręgu Rzeszy "Gdańsk-Prusy Zachodnie" HSSPF „Danzig-Westpreußen” (Höhere SS und Polizeifūhrer "Danzig – Westpreussen"), a 26 października tegoż roku mianowano go szefem nowo powstałego XX (XVI) nadokręgu SS „Wisła” (XX/XVI SS-Oberabschnitt "Weichsel") w Gdańsku. Na przełomie 1939/1940 sprawował funkcję przewodniczącego Landsgerichtu (Sądu Krajowego) w Łodzi.