Skomponował siedem koncertów, w tym Concerto ritornello na dwoje skrzypiec (1982/1993), koncert skrzypcowy (1983/1991), dwa koncerty fletowe (1995/1998, 2003), koncert na altówkę (1996/1998), koncert wiolonczelowy Concertatus celatus (2004) i koncert klarnetowy In dies (2005). Napisał też operę Gurmaanid (2002/2005), będącą groteskową alegorią na temat komercjalizacji sztuki.
Charakterystyczne dla jego twórczości są stylistyczne echa baroku, rocka i estońskiej muzyki ludowej, które kompozytor ujmuje w minimalistyczną repetytywną strukturę rytmiczną, nadając im równocześnie kameralną fakturę. We wczesnych jego dziełach dominowało podejście tonalne lub modalne, technika ostinato i wariantowe motywy muzyczne tworzone w prostych zestawach. W późniejszych pracach przeważały swobodne kontrasty tonalne i linearyzm chromatyczny melodyki.
Od 1978 jest członkiem Stowarzyszenia Estońskich Kompozytorów, był dwukrotnie wybierany do jego zarządu.
W 2001 został odznaczonym estońskim Orderem Gwiazdy Białej IV Klasy.
Przypisy
Linki zewnętrzne