W krótkim czasie zyskała reputację pianistki i kompozytorki o szczególnych umiejętnościach. Razem z bratem , wybitnym poetą, regularnie organizowała „salony muzyczne i literackie”, które przyciągały inteligencję i elitę artystyczną Wiednia. Odgrywała znaczącą rolę także w wiedeńskim życiu koncertowym. Jej trzyaktowa opera baśniowa Blume und Weißblume (z librettem Richarda) cieszyła się w Austrii sporym powodzeniem. Także jej pieśni, komponowane w większości do poezji jej brata oraz utwory instrumentalne były w owym czasie bardzo popularne.
Twórczość Kralik obejmuje trzy opery, melodramaty, oratorium, kantaty i liczne pieśni (świeckie i religijne), ballady, a także muzykę instrumentalną, w tym symfonię, sonatę, utwory fortepianowe i kameralne.
Była honorowym prezesem Wiedeńskiego Stowarzyszenia Chórów Kobiecych, członkiem Vienna Bachgemeinde i udzielała się w Austriackim Związku Kompozytorów oraz Stowarzyszeniu Pisarzy i Artystów Wiednia. Jej światopogląd kształtował katolicyzm i lojalność wobec cesarza Austrii.