Wspólnie z trójką przyjaciół (Anną Zawadzką, Stefanem Mirowskim i Janem Rossmanem) współtworzyła tzw. Bandę Czworga, która dążyła do przeprowadzenia zmian w ZHP, ukoronowanych przywróceniem tradycyjnego Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego i nowym Statutem, przyjętym na XXVIII Walnym Zjeździe w grudniu 1990 roku.
W latach 1997–1999 pełniła funkcję komendantki Hufca ZHP Warszawa-Mokotów. Od 1990 działała w Komisji Historycznej Chorągwi Stołecznej ZHP, a w latach 1991–2011 była zastępczynią jej przewodniczącego. W latach 2000–2001 współtworzyła Muzeum Harcerstwa w Warszawie.
Wykształcenie i praca zawodowa W 1938 roku zdała maturę w gimnazjum im. Anieli Wereckiej w Warszawie. Studiowała architekturę w Brukseli, a potem na tajnej Politechnice.
Jako architekt-urbanista pracowała zawodowo od roku 1945 do 1980, m.in. w Biurze Odbudowy Stolicy i w Komitecie, a następnie Instytucie Urbanistyki i Architektury. Była autorem wielu projektów i opracowań, specjalistką w dziedzinie programowania urbanistycznego, brała udział w wielu konkursach i konferencjach. Była członkiem honorowym Towarzystwa Urbanistów Polskich.
Książki