Jedną z podstawowych zalet tej lokalizacji było bliskie sąsiedztwo z siedzibą Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej. Ponadto pokoje oddane do dyspozycji powstańcom na II i III piętrze usytuowane były od strony podwórza posesji, co zapewniało konieczną dyskrecję działania sztabu. Wszystkie pomieszczenia dla powstańców zostały oznaczone tabliczkami informacyjnymi. Drzwi hotelowe zamknięto, a urzędujący w hotelu oficer dyżurny oraz skauci dbali o to, aby do budynku nie dostały się niepowołane osoby. Ponadto monterzy z Urzędu Telegrafii i Telefonów założyli na II piętrze szafkę rozdzielczą dla sztabu Dowództwa Głównego i podłączyli ją z hotelowym aparatem telefonicznym. Bardzo często dyżur nocny przy telefonie pełniła córka właścicielki. Tak zorganizowane centrum funkcjonowało od 28 grudnia 1918 do 15 stycznia 1919. Od 11 stycznia 1919 rozpoczęły się przygotowania do przeniesienia sztabu Dowództwa Głównego do gmachu dawnego V Korpusu Armii. Przejmowanie biur trwało jednak do 19 stycznia, w związku z czym działalność sztabu Taczaka wiązała się przez cały czas z Hotelem Royal.
O historii obiektu przypomina pamiątkowa tablica znajdująca się na ścianie frontowej budynku, która została odsłonięta w 1978.