W 1847 roku jako porucznik rozpoczął służbę na Kaukazie, gdzie został naczelnikiem VIII Okręgu Komunikacyjnego. Podczas wojny krymskiej (1853–1854) odpowiadał za utrzymanie stałego połączenia Tbilisi z linią frontu. W 1857 z ramienia Namiestnika Kaukaskiego ks. Aleksandra Bariatyńskiego odbył podróż do Francji, gdzie opublikował broszurę w 1858 poświęconą problematyce powodzizob. w wykazie prac. Po powrocie na Kaukaz brał udział w przebudowie Gruzińskiej Drogi Wojennej łączącej Władykaukaz z W 1859 zaprojektował jej wytyczenie przez przełęcz Krzyżową (2388 m n.p.m.) w głównym grzbiecie Kaukazu na odcinku Kwiszeti-Kobi, co stało się jego czołowym osiągnięciem zawodowym. Zajmował się także meteorologią górską i badaniem lawin, był członkiem (1862–1863) i przewodniczącym komisji (1864–1865) dla wyjaśnienia przyczyn schodzenia lawin na Gruzińską Drogę Wojenną. Następnie zajmował się projektowaniem i budową linii kolejowych na Kaukazie, m.in. w latach 1871-1872 zbudował jedną z pierwszych linii kolejowych na Kaukazie łączącą Tbilisi z Poti. W 1873 roku zaczął opracowywanie projektu linii kolejowej łączącej Władykaukaz z TbilisiPiątkowski L. Działalność gospodarcza Polaków na Zakaukaziu na przełomie XIX i XX wieku Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska.Vol. 43/44 (1988/1989) s. 110–111. W l.