PVM pozwala zautomatyzować proces uruchamiania aplikacji na innych komputerach. Jeżeli uruchomimy z poziomu normalnej konsoli program, który następnie zarejestruje się w pvm i użyje funkcji pvm_spawn(), aby uruchomić dowolną ilość procesów, to już rolą PVM będzie zatroszczenie się, gdzie zostaną one uruchomione oraz samo ich uruchomienie (możliwe jest podanie parametru uściślającego lokalizacje docelową uruchomienia). W przypadkach obliczeń, gdzie procesy-dzieci, rodzą się i umierają w bliżej nieokreślonych interwałach i zjawiska te przeplatają się, zautomatyzowanie dostarczane przez PVM okazuje się bardzo pomocne, ponieważ odciąża programistę z potrzeby troski o prawidłowe rozłożenie obliczeń na hosty.
Identyfikacja w PVM odbywa się przez oddzielne numery identyfikacyjne przydzielane procesom w momencie rejestrowania się w PVM. Numery te stanowią zupełną abstrakcję od systemu operacyjnego i sprzętu, na którym uruchomiony jest dany proces. Numer identyfikacyjny jest bardzo istotnym elementem PVM, ponieważ stanowi on niejako adres danego procesu i jest on niepowtarzalny w zakresie pojedynczej maszyny PVM.