Zachowały się zarówno podręczniki teoretyczne opisujące podstawy kyōgen, jak i publikowane od XVI wieku zbiory utworów. Podobnie do nō, tu również można wyróżnić szereg kategorii dramatów, dzielonych zwykle w zależności od osoby bohaterów (o dobrych sługach, o demonach i egzorcystach, o ślepych mnichach itp.). Najstarszy zbiór tekstów lub ich streszczeń pochodzi z 1578 r. (Tenshō kyōgembon – Księga fars ery Tenshō). Dopiero w XVII w. powstało kilka zbiorów kyōgen, dzięki czemu zachowało się dwieście kilkadziesiąt sztuk.
W kyōgen, kształtowanym wraz z nō, obecny jest znamienny całemu klasycznemu teatrowi japońskiemu zakaz występowania na scenie kobiet, co wiązało się z rozkwitem tego gatunku w czasie dominacji kultury samurajskiej oraz patronatem i szczególną opieką, jakimi otaczali obie te formy teatralne samuraje.
Zobacz też Teatr japoński
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Teatr japoński