SZD-18 Czajka – polski, jednomiejscowy szybowiec zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej.
Historia thumb|left|SZD-18 Czajka w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie Szybowiec powstał w wyniku konkursu ogłoszonego w 1955 roku przez Zarząd Główny Ligi Przyjaciół Żołnierza na następcę popularnego szybowca IS-3 ABC. W marcu 1956 roku za zwycięzcę konkursu uznano projekt Tadeusza Grudzieńskiego, oznaczony godłem X-11 „Czajka”. Projekt oceniono jako oryginalny i zawierający niekonwencjonalne rozwiązania.
W 1956 roku realizację projektu zlecono Szybowcowemu Zakładowi Doświadczalnemu w Bielsku. Po przekonstruowaniu pod kierunkiem inż. Władysława Okarmusa, szybowiec ten otrzymał oznaczenie SZD-18 „Czajka”. W stosunku do projektu konkursowego wprowadzono zmiany: zastosowano profil płata R-III, zwiększono powierzchnię usterzenia oraz dodano odejmowalną osłonę miejsca pilota (kabinkę). Przy projektowaniu wprowadzono rozwiązania ułatwiające produkcję seryjną, tj. zamienność elementów takich jak lotki i połówka steru kierunku. Dla poprawy eksploatacji uproszczono konstrukcję szybowca tak aby jego naprawa była możliwa nawet w warunkach lotniska polowego.