wyboniowany został również cały narożnik od strony ulicy Kurzy Targ. Od strony Rynku okna zostały wpasowane w płaskie wnęki arkadowe. Na pierwszym piętrze, od strony ulicy Kurzy Targ umieszczono okno arkadowe, ujęte parami rozstawionych kolumn, a nad nimi, na wysokość dwóch kondygnacji, znajdowała się płytka wnęka zakończona dekorowanym półkolem.
W 1836 roku kamienica przeszła na własność kupieckiego rodu Heimannów, Ernsta Heimana, twórcy Bankhaus Heinrich Heimann (Prywatnego Domu Bankowego) w 1819 roku; kamienica była własnością rodu Heimannów do 1945 roku.
W 1867 roku budynek został poddany gruntownej przebudowie. Autorem prac projektowych był Albert Grau. Heinrich Heimann zakupił dodatkowo trzy przylegające kamienice nr 6, 7, 8 na Kurzym Targu, które zostały wewnętrznie skomunikowane.W 1896 roku wykonano kolejne prace budowlane również pod okiem Alberta Grau, a wyposażenie wnętrz domów, według historyka sztuki Łukasza Krzywki, zostało zaprojektowane wzorując się na pałacach łódzkich fabrykantów. Kamienice 6, 7, 8 na Kurzym Targu zostały wyburzone, a w ich miejsce wzniesiono czterokondygnacyjną, pięcioosiową kamienicę pokrytą trzykondygnacyjnym wykuszem utrzymanym w stylu późnego francuskiego renesansu z charakterystyczną wieżyczką.