Po jego donosie Andriej Otroszczenko został wysłany przez centralę do Turcji wraz z innymi oficerami NKGB, pod przykryciem dyplomatów, z zadaniem przywiezienia Wołkowa do Moskwy. Wołkow i jego żona, uśpieni, zostali wniesieni na noszach na pokład sowieckiego samolotu lecącego do Moskwy, gdzie po dotarciu na miejsce Wołkow został przesłuchany i zastrzelony.
Otroszczenko za zasługi wojenne został odznaczony m.in. Orderem Czerwonego Sztandaru i Czerwonej Gwiazdy oraz 5 medalami.
Po reorganizacji ludowych komisariatów w ministerstwa służył I Zarządzie Głównym do 25.06.1947 roku na stanowisku naczelnika Zarządu 1-"A" (wywiad dyplomatyczny 1 Zarządu Głównego Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego (MGB), współpracując bezpośrednio z ówczesnym naczelnikiem tego zarządu, generałem-porucznikiem Piotrem Kubatkinem. W 1947 roku, po reorganizacji organów wywiadu radzieckiego, m.in. z kompetencji Głównego Zarządu Wywiadowczego Szt. Gen. SZ ZSRR (GRU) wyjęto wywiad zagraniczny i połączono go z I Zarządem Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego, tworząc w ten sposób nową instytucję – Komitet Informacji (KI) przy Radzie Ministrów ZSRR, na czele którego stanął jako przewodniczący były Minister SZ Wiaczesław Mołotow. Przez następne pięć lat (do 1952 roku, czyli do czasu likwidacji KI), Otroszczenko stał na czele 3.