Rozprawa Książka w kulturze uprzemysławianego ośrodka lokalnego (Warszawa 1977) stanowiła podstawę przewodu habilitacyjnego w zakresie bibliotekoznawstwa, obronionego 25 maja 1976 roku na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W roku 1977 został powołany na stanowisko docenta w Bibliotece Narodowej.
W 1991 roku podjął pracę w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii, Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie uzyskał nominację na profesora tej uczelni.
Był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Czytelniczego (1992)Przegląd Biblioteczny 1997, R. 65, z. 2-3, s. 249-255.
Pozazawodowo był zaangażowany w działalność harcerską. W 1957 roku w VI Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Reytana w Warszawie wspólnie z Andrzejem Janowskim objął 1 Warszawską Drużynę Harcerską im. Romualda Traugutta, tzw. „Czarną Jedynkę”; pełnił w niej funkcję drużynowego, posługując się przydomkiem „Fernando”. Pod zbiorowym pseudonimem Jan Wit (Janusz Ankudowicz, Witold Adamiec) był współautorem przekładu książki Aleksandra Zinowjewa Apologia praktycznego nierozumu, opublikowanej w wydawnictwie podziemnym w 1986 roku.