Anda Eker aktywnie uczestniczyła w życiu wysoce akulturowanej społeczności żydowskiej. Tworzyła wyłącznie w języku polskim, jej znajomość hebrajskiego była bardzo niewielka, w jidysz nie mówiła wcale. Inspiracje czerpała z poezji jej współczesnej, z tradycji żydowskiej oraz z podróży po Europie i Bliskim Wschodzie. Pojawienie się nawiązań żydowskich pogłębia tylko symbolikę utworów Eker, ale wyraźny wpływ polskiej kultury, przyćmiewa wątki judaistyczne pojawiające się w jej wierszach. Wzorce poetyckie czerpała z literatury polskojęzycznej, szczególnie z twórczości Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Kazimiery Zawistowskiej, Marii Konopnickiej i SkamandrytówZuzanna Marek, Liryka Andy Eker a poezja kobieca dwudziestolecia międzywojennego [w:] Anda Eker. Miłość stracona, s. 67..
Anda Eker a Skamander Skamandryckie wpływy w wierszach Eker widoczne są szczególnie w tomiku Na cienkiej strunie.