Zamek przetrwał kilka oblężeń. Atak Genueńczyków w 1373 roku prawie go zniszczył, a najdłuższe z oblężeń w XV wieku trwało prawie cztery lata i zmusiło mieszkańców do jedzenia myszy i szczurów. W 1489 roku Wenecjanie przejęli kontrolę nad Cyprem, a w 1540 roku powiększyli zamek, nadając mu dzisiejszy wygląd. Główne zmiany, takie jak dodanie grubych murów i strzelnic dla armat, były adaptacjami do zmian w działaniach wojennych w postaci artylerii prochowej. Wenecjanie zainstalowali także porty strzelnicze na trzech poziomach, aby mogli skierować ogień armatni przeciwko atakującym z lądu. Wewnątrz zamku zbudowali ogromne długie rampy, aby móc wciągnąć artylerię na mury. Kiedy prace nad zamkiem zostały zakończone, jego mury obejmowały również mały kościół św. Jerzego, który Bizantyńczycy mogli zbudować w XI lub XII wieku.
W zamku znajduje się grób admirała osmańskiego Sadika Paszy. Brytyjczycy wykorzystali zamek jako koszary policyjne i szkołę szkoleniową. Wykorzystali także zamek jako więzienie dla członków greckiej organizacji cypryjskiej EOKA.