Jan Józef Dembowski herbu JelitaHerbarz polski, t. IV, Warszawa 1901, s. 237-248. (ur. 14 grudnia 1729 w Warszawiedane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego, zm. 13 września 1809) – polski duchowny katolicki, biskup kamieniecki.
Życiorys Syn Antoniego Sebastiana Dembowskiego, starosty tymbarskiego, płockiego i będzińskiego (1724–1735), regenta kancelarii koronnej, referendarza świeckiego koronnego, a w końcu biskupa płockiego i kujawskiego. Był człowiekiem świeckim, starostą będzińskim przez 40 lat (1735–1775)"Będzin 1358-2008", tom II "Od pradziejów do rozbiorów", Będzin 2008, s. 169-170 i szambelanem króla Stanisława Augusta w 1765 rokuAntoni Magier, Estetyka miasta stołecznego Warszawy, 1963, s. 434.. Przyjął święcenia kapłańskie po śmierci żony Józefy z Potulickich. We wrześniu 1775 został mianowany biskupem koadiutorem Adam Stanisława Krasińskiego w Kamieńcu Podolskim, ze stolicą tytularną Drasus. Był członkiem konfederacji Sejmu CzteroletniegoKalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 308.. Krasiński, będący już w podeszłym wieku (ponad 80 lat) zrezygnował z urzędu biskupa w 1795, ale władze rosyjskie blokowały objęcie diecezji przez Dembowskiego; nastąpiło to dopiero w 1798. Wkrótce Dembowski został usunięty z terenu diecezji.