W 1597 został wybrany po raz pierwszy rektorem Akademii Krakowskiej. W inauguracyjnym przemówieniu w półroczu zimowym 1597 zganił profesorów, iż opuszczają wykłady i ubiegają się o popularność między scholarami przez pobłażanie ich wybrykom. Scholarom zaś zarzucił, że się nie uczą, oddają pijaństwu i nierządowi wywołując rozruchy. Funkcję rektora sprawował do 1599, wybrano go ponownie w 1602 i 1603, po raz ostatni funkcję rektora sprawował w latach 1616–1617. 17 stycznia 1611 objął Katedrę Medycyny, wśród jego uczniów znalazł się Jan Brożek. Prowadził bardzo intratną praktykę lekarską. Zyski z tej działalności pozwoliły mu na nabycie kamienicy na Rynku Głównym w Krakowie. W wieku 58 lat ożenił się z Zuzanną Szober, córką rajcy miejskiego. Doczekał się dwóch synów: Jana i Floriana, z których drugi został doktorem praw, oraz córki Zofii. Był inicjatorem przebudowy kościoła św. Wojciecha, zapisując w 1611 roku 400 złotych na remont świątyni; w kościele tym został pochowany wraz z rodziną.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Lekarze I Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy astrologowie Kategoria:Polscy astronomowie XVII wieku Kategoria:Rektorzy Akademii Krakowskiej Kategoria:Zmarli w 1618