Większość jej dzieł z tego okresu stanowiły portrety. Powiązania artystki ze środowiskiem młodotureckim ściągnęły na nią krytykę, co zmusiło ją do wyjazdu ze Stambułu. W 1919 wyjechała do Włoch, gdzie malowała portrety (w tym portret papieża Benedykta XV), a także odnawiała freski. Po kilkuletnim pobycie we Włoszech w 1922 powróciła do kraju. W 1923 rozwiodła się z Müşfikiem Selami Bejem, przez pewien czas była związana z włoskim poetą Gabriele D’Annunzio.

Po powrocie do kraju namalowała portret Kemala Atatürka w mundurze, który przedstawiła mu osobiście w czasie wizyty w jego rezydencji w Ankarze. Był to pierwszy portret Atatürka wykonany przez tureckiego malarza. Przed rokiem 1928 osiedliła się w Stanach Zjednoczonych, gdzie malowała portrety, ale także rysowała ilustracje do czasopism. W latach 1938–1939 pracowała jako hostessa na Wystawie Światowej w Nowym Jorku. Ostatnie lata życia spędziła w nędzy. Zmarła w 1954, spoczywa na cmentarzu Hart Island w Nowym Jorku.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Osmańscy artyści Kategoria:Tureccy malarze Kategoria:Tureccy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1954 Kategoria:Turcy pochodzenia abchaskiego