Od 1 lutego 1945 służył w ludowym Wojsku Polskim, a po miesiącu służby powierzono mu obowiązki sędziego w wojskowym sądzie rejonowym w Poznaniu. 5 lipca 1946 mianowano go szefem tego sądu. W opinii służbowej napisano m.in., że miał wyczucie praworządności demokratycznej oraz zrozumienie dla obecnych interesów państwa polskiego. Wśród wszystkich sędziów poznańskich sądów wojskowych wydał najwięcej wyroków śmierci. W wyniku jego orzeczeń stracono co najmniej 36 żołnierzy niezłomnych z terenu Wielkopolski, m.in. z organizacji Zielony Trójkąt, czy oddziału Rudolfa Majewskiego pseudonim LeśniakRudolf Majewski ps. "Leśniak".
Od 1948 wykładał m.in. w Oficerskiej Szkole Prawniczej. W 1953 przeniesiono go do rezerwy. Został wpisany na listę warszawskich adwokatów. Był przewodniczącym Głównego Sądu Koleżeńskiego i Komisji Współpracy z Zagranicą ZG PZF.
Był odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia PolskiZABOROWSKI Jan. Został pochowany na warszawskim cmentarzu Bródnowskim (kwatera 82A-3-29)śp. Jan Zaborowski.
Przypisy