Praca Antonín Bečvář prowadził długoterminowe systematyczne obserwacje fotosfery słonecznej, komet i meteorytów. Odkrył komety C/1942 C1 Whipple–Bernasconi–Kulin i C/1947 F2 Bečvář, prowadził obserwacje roju meteorów Ursydy. Był autorem wielu prac z astronomii i hydrologii, filmów o rozwoju chmur, publikacji Tatry Wysokie (1948) i Atlas górskich chmur (1953); Bečvář był również pionierem czechosłowackiej fotografii meteorologicznej. Najbardziej znaczącym jego dziełem są cztery wielkie atlasy astronomiczne: Atlas Coeli Skalnaté Pleso (1948) z katalogiem (1951), wydany na Zachodzie jako Atlas of the heavens. Atlas ten jako pierwszy zawierał liczne radioźródła odkryte po II wojnie światowej. Kontynuacją były prace Atlas Eclipticalis (1958), Atlas Borealis (1962) i Atlas Australis (1964). Te prace zostały wydane także za granicą, stając się podstawowym narzędziem obserwatoriów astronomicznych na świecie. Bečvář rozpoczął prace nad następnym atlasem, Atlas Galacticus, obejmującym słabsze gwiazdy, gromady i mgławice, jednak te plany pokrzyżowało zapalenie płuc, które doprowadziło do śmierci astronoma.
Upamiętnienie mały|Krater Bečvář na Księżycu Międzynarodowa Unia Astronomiczna w roku 1970 nazwała na jego cześć krater Bečvář na niewidocznej stronie Księżyca.