postać łagodną — nie toksyczną, temperatura 39,2—39,6 °C, dysgalakcja. W każdej postaci przebiegu gorączki poporodowej potrzebna jest profesjonalna interwencja lekarza weterynarii.
Leczenie Leczenie musi być kompleksowe, jest trudne, wymaga umiejętności i wyczucia od lekarza. W pierwszej kolejności: syntetyczny hormon mlekopędny, antybiotyk o szerokim spektrum działania; w postaci ciężkiej – dożylnie, leki nasercowe, leki uspokajające oraz leki pobudzające perystaltykę jelit.
Zapobieganie Z powodu szerokiego spektrum przyczyn, zapobieganie tej chorobie nie jest łatwe: unikanie wysokobiałkowego i obfitego karmienia w ostatnich 3 dniach przed porodem — należy podawać same płyny (kwaszone mleko, serwatka), zapewnienie ruchu wysokoprośnym lochom bez względu na porę roku, niedopuszczenie do przeprowadzenia porodu przez nie niefachowy personel, podawanie w ostatnim tygodniu ciąży 50—100 gramów soli gorzkiej lub glauberskiej, u loch z predyspozycją do komplikacji poporodowych można zastosować na 4—5 dni przed porodem 2—3 tabletki Laxigenu, Alaksu lub innego ziołowego środka przeczyszczającego.
Rokowanie Locha po trwającym 2—3 dni leczeniu dochodzi przeważnie do kondycji, jednak pozbawione pokarmu matki prosięta masowo padają z głodu.