Nad budynkiem Wielkiej Świątyni za dziedzińcem i w osi klasztoru stoi drugi co do wielkości budynek Dharmy, na którego piętrze znajduje się biblioteka. Lewa strona dziedzińca jest ograniczona pawilonem Liuyu, a prawa - tarasem Miaogao. Taras Miaogao zwany jest także Tarasem Schnących Pism. Według Liu Biana, autora Zapisków z Jinshan, taras został zbudowany przez mnicha Foyina, rzeźbiącego urwisko w okresie yuanyou (元祐, 1086-1094) dynastii Song. Platforma ta z małym pawilonem była wielokrotnie niszczona i odbudowywana. Odbudowywali ją mnisi Shizong (w okresie Ming) i Xue Shuchang (w okresie Qing). W 1948 r. została zniszczona w czasie pożaru, razem z budynkami Wielkiej Świątyni i Dharmy. Z tarasu wielki poeta Su Dongpo podziwiał księżyc.
Po lewej stronie na urwisku na wysokości budynku Dharmy znajduje się jaskinia Fahaia. Również po lewej stronie, jako ostatni budynek (powyżej budynku Dharmy) stoi klasztorna pagoda Cishou ta. Jaskinia Fahaia znana jest także jako jaskinia Peigong. Stoi w niej posąg mistrza chan Fahaia, który - być może - jest założycielem klasztoru i bohaterem legendy. W tej jaskini Pei Toutuo, znany także jako mistrz chan Fahai, przeprowadził pokutę.