W 2025 roku współpracował dramaturgicznie przy spektaklu Tkocze w Teatrze Śląskim w reżyserii Mai Kleczewskiej.
Pisał korespondencje do polskiej prasy, m.in. z Sudanu Południowego, Namibii, Kazachstanu, Kosowa, Ukrainy, Białorusi czy Rosji.
W 2024 został uhonorowany Nagrodą Miast Partnerskich Torunia i Getyngi im. Samuela Bogumiła Lindego (wspólnie z ). W 2026 został nominowany do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego za za „Aglo. Banką po Śląsku”.
Życie prywatne Jest kibicem Piasta Gliwice i Szombierek Bytom. Mieszka w Katowicach. Jego żoną jest Barbara Lubos.
Publikacje Rzeczpospolita atlantycka. Jan Nowak-Jeziorański (red.), Kolegium Europy Wschodniej, Wrocław 2014. Na końcu języka, Fundacja Sąsiedzi, Białystok 2015, . Królowie strzelców. Piłka w cieniu imperium, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2018, . Králové střelců Sport ve stínu impéria, Absynt, 2025, ISBN 978-80-8203-570-7. Kajś. Opowieść o Górnym Śląsku, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2020, . Kajś. Gyszichta ô Gōrnym Ślōnsku, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2022, ISBN 978-83-8191-565-6. Odrzania. Podróż po ziemiach odzyskanych, Wydawnictwo Znak Litera Nova, Kraków 2023, . Odřanie Novým Polskem od Slezska k moři, Absynt, 2025, ISBN 978-80-8203-598-1. Wisła. Rzeka. Źródło, Dom Pracy Twórczej im.