Większość dostępnych informacji o nowiczokach pochodzi od Mirzajanowa, nie są jednak potwierdzone przez niezależne i wiarygodne źródła (naukowe), a część jego wypowiedzi była podważana przez innych autorówLeszek Konopski () wskazuje kilka przypadków błędnych, nieprecyzyjnych lub niepełnych wypowiedzi Mirzajanowa, wskazując również, że „Mirzajanow plątał się w swoich wypowiedziach wielokrotnie”. Przytoczone przykłady obejmują twierdzenia o „substancji 33” (błędnemu wskazaniu, że jest to nowiczok-#, braku potwierdzenia danych dot. wielkości produkcji, jak również „nieuzasadnionej i nie do udowodnienia” hipotezie o tej substancji jako przyczyny syndromu wojny w Zatoce Perskiej), czy informacje o dichlorku metylofosfonowym jako prekursorze A-230 (nowiczok otrzymany z takiego prekursora byłby bezpośrednio objęty zapisami konwencji z uwagi na obecność wiązania ). Redaktorzy „Chemical Weapons Convention Bulletin” w 24. wydaniu tego czasopisma opisują artykuł Mirzajanowa w „The Wall Street Journal” z 1994 roku (dotyczący Konwencji o zakazie broni chemicznej) i wskazują na brak zrozumienia przez niego zapisów tego dokumentu..