Epidemiologia Zimują teliospory na resztkach pożniwnych pozostałych na polu po zbiorze kukurydzy. Wiosną powstają z nich podstawki wytwarzające zarodniki płciowe zwane bazydiosporami. Roznoszone przez wiatr infekują rośliny należące do rodzaju szczawik (Oxalis). Są one żywicielem pośrednim (ecjalnym). Na liściach szczawików tworzą się spermogonia i ecja. Powstające w ecjach ecjospory przenoszone przez wiatr infekują kukurydzę. Powstające na kukurydzy urediniospory dokonują infekcji wtórnych na roślinach kukurydzy rozprzestrzeniając chorobę. W krajach o ciepłym klimacie na resztkach pożniwnych mogą przetrwać także urediniospory i infekować bezpośrednio młode rośliny kukurydzy z pominięciem żywiciela pośredniego.
Ochrona Zapobiega się chorobie lub ogranicza jej rozmiar poprzez: usuwanie z pola resztek pożniwnych i głębokie przyorywanie pozostałych, wysiewanie zdrowych nasion, zaprawianie nasion fungicydami, uprawianie odmian odpornych, zwalczanie chwastów (są wśród nich żywiciele pośredni rdzy), stosowanie płodozmianu (powinny być 4 letnie przerwy w uprawie kukurydzy na tym samym polu), opryskiwanie roślin fungicydami.
Przypisy
Kategoria:Grzybowe choroby roślin