Przypomina również, że postępuje zastępowanie misjonarzy rodzimymi kapłanami i biskupami oraz o mianowaniu 18 lutego 1946 Thomasa Tiena Ken-sina kardynałem.
Pius XII podkreśla, że wszyscy biskupi muszą być w jedności i w posłuszeństwie biskupowi Rzymu oraz krytykuję podporządkowanie Kościoła rządowi oraz ruch trzech autonomii. Porusza również kwestię finansowania przez zagranicznych katolików Kościoła w Chinach, zapewniając, że nie ma ono podtekstu politycznego.
Papież twierdzi, że sposób głoszenia i nauczania prawd wiary powinien różnić się w zależności od miejsca, a zatem powinien, jeśli to możliwe, odpowiadać naturze i szczególnemu charakterowi Chińczyków, a także ich starożytnym tradycjom. Krytykuję jednakże kapłanów, którzy tworzą własne interpretację Ewangelii, aby podporządkować nauczenie wymaganiom partii komunistycznej.
Cytując Cupimus imprimis: Kościół nie wyodrębnia konkretnego narodu, indywidualnego narodu, ale kocha wszystkich ludzi, bez względu na ich naród czy rasę, z tą nadprzyrodzoną miłością Chrystusa, która z konieczności powinna jednoczyć wszystkich jako braci, Pius XII podkreśla, że Kościół nie może być narodowy i bez łączności ze Stolicą Apostolską.