Bitwa pod Lubeką – miała miejsce 6 listopada 1806 roku w Lubece, podczas wojen napoleońskich w czasie wojny z IV koalicją antyfrancuską. Po stronie pruskiej dowodził Gebhard Leberecht von Blücher wspomagany przez flotę szwedzką pod dowództwem Carla Carlssona Mörnera, natomiast po stronie francuskiej Marszałkowie Francji: JJean-Baptiste Bernadotte, Joachim Murat, Nicolas Soult. Żołnierze pruscy wycofujący się po klęsce w bitwie pod Jeną-Auerstedt ponieśli drugą dotkliwą klęskę w Lubece próbując utrzymać to neutralne miasto i jego stary port położony około 50 kilometrów od Hamburga.
W bitwie tej do niewoli francuskiej dostał się także mały oddział szwedzki, który walczył w bitwie po stronie pruskiej. Jego oficerowie i żołnierze zostali z respektem potraktowani przez marszałka Bernadotte, co w rezultacie przyczyniło się do zaoferowania mu przez Szwecję korony, cztery lata po tej bitwie.Chandler Campaigns, str. 502Chandler Dictionary, str. 53
Podłoże Wraz z przyjętą jednogłośnie w 1803 roku decyzją rady cesarstwa niemieckiego o sekularyzacji i mediatyzacji (Reichsdeputationshauptschluss) Lubeka zachowała status wolnego miasta.