Werner Marcks (ur. 17 lipca 1896 we Magdeburgu, zm. 28 lipca 1967 w Wedel) – niemiecki wojskowy, generał porucznik.
Życiorys Jego ojciec Albert Marcks, był wyższym urzędnikiem państwowym. Uczęszczał do szkół średnich, kolejno w Berlinie, Frankfurcie nad Odrą i Opolu.
Po ukończeniu szkoły średniej w 1914 roku wstąpił na ochotnika do wojska jako kandydat na oficera, początkowo do 8 Lejb gwardii pułku grenadierów we Frankfurcie nad Odrą. Następnie został przeniesiony do 40 pułku fizylierów. W składzie tego pułku brał udział w I wojnie światowej na froncie zachodnim, będąc kolejno: dowódcą plutonu, adiutantem batalionu i pułku.
Po zakończeniu wojny pozostał w armii wstępując do Reichswehry do 10 pułku rajtarów, w 1920 został dowódcą plutonu, a w 1924 roku dowódcą szwadronu kawalerii. W 1932 roku został dowódcą szwadronu szkoleniowego tego pułku. W składzie tego pułku przeszedł do Wehrmachtu.
W 1934 roku w związku z rozwojem broni pancernej, przeszedł z korpusu oficerów kawalerii do korpusu oficerów broni pancernej. Został wtedy oficerem w oddziale motocyklowym w 1 Brygadzie Zmotoryzowanej w Lipsku, po czym był oficerem w 4 zmotoryzowanego oddziału rozpoznawczego, a w 1936 roku został dowódcą 2 szwadronu w tym oddziale.